Werken aan veiligheid voor vrouwen
18-Apr-2026 10:50

Leestijd 3 minuten

Dat vrouwen zich vaak onveilig voelen en in de praktijk vaak ook onveilig zijn, is geen nieuw gegeven, maar in landelijk en gemeentelijk beleid kwam een aanpak hiervan niet echt naar voren. Na de moord op 17-jarige Lisa bij Duivendrecht op 20 augustus 2025 kwam de roep om een bredere aanpak in een stroomversnelling, ook in Den Bosch. Niet alleen kwamen er acties in kader van 'Wij eisen de nacht op', maar kwamen er expertmeetings en onderzoeken. Het optekenen waar de problemen zitten is echter makkelijker dan te komen tot een echter aanpak.

In hoofdlijnen is de onveiligheid voor vrouwen terug te brengen tot twee zaken namelijk de veiligheid op straat en de veiligheid binnen afhankelijkheidsrelaties.

De inrichting van de openbare ruimte kan bijdragen aan het verhogen van het veiligheidsgevoel. Hierbij valt te denken aan verlichting en zichtlijnen. Dit is een fysieke ingreep en is een kwestie van geld en goede wil. Een aanpak hiervan is redelijk eenvoudig te realiseren door bijvoorbeeld met vrouwen en bewoners een schouw te houden in een bepaald gebied en aan te geven waar zaken beter ingericht kunnen worden. Daarmee is niet gezegd dat een aanpak direct gerealiseerd kan worden, maar het in beeld brengen en planvormen kan redelijke eenvoudig.

Als het gaat om gedrag, dan is een aanpak een stuk lastiger. Uit onderzoek blijkt dat vooral vrouwen jonger dan 30 jaar last hebben van (straat)intimidatie en dat mannen hier vaak de dader zijn. Daarbij kan het voorkomen dat een individuele man voor weinig overlast zorgt, maar bijvoorbeeld in een groep wel. Anderzijds zijn er ook vrouwen die gevoelens van onveiligheid niet herkennen en het niet melden of het vinden dat 'het erbij hoort'.

Gedrags- en normverandering is niet een maakbare zaak, zelfs niet als signalen worden herkend. Het beïnvloeden van sociale normen en het versterken van de aanspreekcultuur is vaak domein overschrijdend. Daarmee wordt bedoeld dat meerdere soorten instanties betrokken kunnen zijn. Denk hierbij aan handhavers, welzijnswerk, maatschappelijk werk en zorgverleners. Hier zou dan een coördinatie in plaats moeten vinden.

Het beïnvloeden van gedrag van mannen moet op diverse plekken gebeuren. Het gevoel van inclusief handelen is geen abstracte zaak, want er moet sprake zijn van vertrouwen en effectiviteit. Dit begint al op school waar kinderen normen en waarden meekrijgen. Wil men dit uniform doen dan vraagt dit om goede afstemming met diverse schoolkoepels.

Soms is het vrouwonveilige gedrag ook verborgen, denk aan huislijk geweld. Het is van belang om dit in vroeg stadium te signaleren, anders kan het leiden tot bijvoorbeeld femicide. De gemeente gaat nu bekijken hoe ze het meldingssysteem kan verbeteren en hoe men het best kan omgaan met die meldingen. Dit kan bijvoorbeeld door betere communicatie of snellere en juiste doorverwijzingen. Dit vraagt om volharding en tijd. Wel moet er op gelet worden op zaken als vrijheid, veiligheid en gelijkwaardigheid niet in het gedrang komen.

De gemeente wil graag in gesprek blijven met partnerorganisaties en bewoners om zo te komen tot het verhogen van veiligheid van vrouwen. Dit zal worden verwerkt in uitvoeringsplan Diversiteit, Inclusie en Gelijkwaardigheid (DIG).


Op de Parade is tot 28 april de reizende tentoonstelling FEMICIDE te bezoeken. De expositie brengt de verhalen van dertien slachtoffers die door hun (ex-)partner zijn omgebracht, verteld door de nabestaanden. De foto's en openhartige verhalen maken de afschuwelijkheden van deze moorden voelbaar en tonen de levenslange impact hiervan op de nabestaanden.

Auteur: Alfred Heeroma

141 keer werd dit bericht gelezen