Woord en daad
04-Oct-2025 10:16

Leestijd 3 minuten

Naar talkshows op TV kijk ik al een paar jaar niet meer. Vaak dezelfde hoofden en vooral gericht op kijkcijfers en te weinig op inhoud. Het is meer een hype dan dat je er echt iets wijzer van wordt. Om diezelfde reden ben ik al jaren geleden vertrokken van Facebook, Twitter (nu X) en andere fora. Veel geluid, weinig reflectie. Beeldvorming via een beeldscherm is niet realistisch, daar ben ik wel achter gekomen. De verhalen die ik hoor van mensen op straat, vind ik niet terug in de virtuele wereld.

Vaak zeggen mensen dat ze niets te verbergen hebben. Dat hebben ze wel, maar beseffen het niet. Als je gaat solliciteren en je hebt kanker gehad, zal je dat dan openlijk zeggen? De kans is groot dat je dan met een (andere) vage reden niet wordt aangenomen. Praten over je salaris, je geaardheid of je overtuiging valt veel mensen ook nog steeds zwaar. Raar eigenlijk. Maar als je niet alles zomaar kan vertellen omdat het gevolgen kan hebben, kun je dan wel eerlijk zijn?

Binnenkort zijn verkiezingen voor de Tweede Kamer. Ineens trekken politici het land in om zieltjes te werven. Geconfronteerd met inwoners vertellen ze standpunten die ze de afgelopen jaren niet (duidelijk) hebben verkondigd. Sommigen maken het zelfs zo bont dat ze vertellen iets te gaan doen aan een bepaald onderwerp, maar als je dan gaat kijken naar het de stemkeuzes die deze partijen in de Tweede Kamer hebben gemaakt, komt het vaak niet overeen.

Tijdens campagnes worden vaak beloften gedaan die in de praktijk niet of slechts ten dele waargemaakt kunnen worden. Ze zeggen dan dat je een compromis moet sluiten in dit land, omdat geen enkele partij de meerderheid kan halen. Dat klopt, maar als je dan zegt wat je wilt, maar al weet dat het nooit zal lukken, ben je dan niet bezig met kiezersbedrog?

Dan kun je wel zeggen dat ik dit niet zo moet bekijken, maar als het vertrouwen in de politiek historisch laag is, wordt het dan niet eens tijd om het roer om te gooien? Niet doorgaan met waar men al decennia bezig is, maar echt komen tot een voorstel dat radicaal breekt met het verleden? Dat zal zeker een schokeffect hebben, net zoals bij een flinke groep het steeds 'rechtser' worden van de bevolking al als een schrok zien. Hoe die omslag er dan uit moet komen te zien, dat moet je wel even samen bespreken. Maar hoe doe je dat, samen spreken, als de virtuele wereld steeds vaker de overhand krijgt?

Soms moet er gewoon iets gebeuren wat een verandering provoceert. Als je me 10 jaar geleden had gevraagd hoe mijn leven er nu uit zou zien, dan had ik niet geantwoord van hoe mijn leven er nu uitziet. Door een gebeurtenis in mijn leven, heb ik andere keuzen gemaakt, die ik 10 jaar geleden niet in beeld had. Ik moet constateren dat ik het helemaal niet erg vind dat die verandering heeft plaatsgevonden. Of het gemakkelijk was, nou nee. Soms moet je echter door de zure appel heen bijten.

Ik zou zeggen, zeg eerst het woord en voeg daar dan een daad aan toe. Dan ben je eerlijk, hoe pijnlijk het soms ook is. Maar komende verkiezing gaat niets veranderen. Veel kiezers zijn honkvast en willen helemaal geen verandering. En iedereen die roept dat ze wel verandering willen, roep ik op om dan ook echt de daad bij het woord te voegen.

Auteur: Alfred Heeroma

494 keer werd dit bericht gelezen